Breien met katten

Er bestaan dingen die onmogelijk samen lijken te gaan, maar die in de praktijk altijd tóch gecombineerd worden. Breien en katten, bijvoorbeeld. Je zou denken: kat ligt rustig op bank, mens breit rustig ernaast. Maar zo werkt het niet. Katten zien breien als een gezamenlijke activiteit. Alleen… ze begrijpen de rolverdeling niet helemaal.

Het begint vaak met het garen. Wol is voor een kat geen materiaal, maar een uitnodiging. Een soort spekkoortje van de kermis, maar dan zonder de prijs. Zodra de draad beweegt, is er een poot. En die poot denkt: ik help. En voor je het weet, verandert je keurige bol wol in een soort kunstinstallatie die door de woonkamer loopt: van bank naar stoel naar onder de tafel, eindigend bij de kattenbak.

Maar het meest mysterieuze is dit: katten en patronen. Je hebt je patroon netjes uitgespreid of open liggen. Misschien een ingewikkeld schema, misschien gewoon een printje van internet. Het maakt niet uit. Binnen een minuut ligt er een kat bovenop. Precies in het midden. Alsof ze instinctief voelen: hier ligt het brein van het hele project. En dáár moet ik zijn.

Wat nog wonderlijker is: ze lijken te weten welke regel je nodig hebt. Dat is de regel waar ze hun buik op leggen. Alsof ze denken: als je het echt belangrijk vindt, onthoud je het maar. En stiekem hebben ze daar een punt.

Je zou kunnen denken dat dit toeval is. Maar het is structureel. Je kunt tien bladzijden neerleggen: de kat kiest altijd blad nummer acht, waar net de uitleg staat over hoe je die ene ingewikkelde mindering moet doen. Het is geen toeval, het is talent. Katten hebben een zesde zintuig voor “het stukje papier dat je nu nodig hebt.”

En toch, hoe frustrerend ook, het heeft ook iets gezelligs. Want wat is breien zonder een beetje tegenwerking? Een patroon dat nooit bedekt raakt, een draad die nooit in de knoop gaat, dat zou bijna saai zijn. De kat maakt van breien een sport. Een duet. Jij breit, zij saboteert. En samen kom je er tóch.

Misschien is dat wel de ware rol van katten in het breiproces: ze houden je nederig. Je kunt nog zo trots zijn op je regelmatige steken, je perfecte spanning, één sprong van de kat en je bent terug bij af. Maar ondertussen ligt er wel een warme, spinnende pluizenbol tegen je aan. En eigenlijk is dat ook een vorm van breiwerk: een levend, zacht dekentje dat zichzelf steeds opnieuw bij je neerlegt.

Dus ja, breien met katten is onhandig. Maar ik zou het niet willen missen. Want uiteindelijk is er niets zo geruststellend als een kat die spinnend op je patroon ligt. Behalve misschien een kat die spinnend op je afgebreide trui ligt.

PurlingPenny